Wie, waar en hoeveel: wie bouwt onze fietsen?

Wereldkaart van merken

Op de onderbuis van elk frame in de fietsenwinkel staat een andere naam, maar die naam zegt niet waar de fiets gemaakt is. Het carbon frame van een Amerikaans merk wordt in het Taiwanese Taichung gegoten, een e-bike van een Duits merk rolt de fabriek uit met een motor van een Japans bedrijf en een accu van een Duits bedrijf, en een Nederlandse holding brengt Canadese, Amerikaanse en Duitse merken onder één dak. Zo ziet de fietsindustrie er vandaag de dag gewoon uit.

De nationaliteit van een merk gaat daarom minder over ‘waar is het gemaakt?’ en meer over ‘waar wordt het bedacht en ontworpen, en uit welke cultuur komt het voort?’. De kaart hieronder groepeert de hoofdkantoren van de merken op deze pagina per land. De grootte van een cirkel staat voor het aantal merken met een hoofdkantoor in dat land; klik op een cirkel om de lijst met merken uit dat land te openen. Zoom bij drukke gebieden zoals Europa in met de regioknoppen bovenaan.

De fietsindustrie in kaart: vijf pijlers

De wereldwijde fietsindustrie is het best te begrijpen aan de hand van vijf pijlers: het Taiwanese OEM-ecosysteem dat massaproductie en contractproductie draagt, de Europese concerns die via overnames zijn gegroeid, de Amerikaanse merken die de markt met marketing en racen hebben aangevoerd, de Italiaanse ambachtstraditie van met de hand gesoldeerde frames, en het direct-to-consumer-model (D2C) dat de winkel overslaat en rechtstreeks aan de consument verkoopt. Voeg daar de Koreaanse markt aan toe, waar deze site vandaan komt, en de kaart is compleet.

① Taiwan: het land dat de meeste fietsen onder andermans naam bouwt

Taichung en Changhua in Midden-Taiwan staan bekend als het ‘fietskoninkrijk’. Framefabrieken, wiel- en velgfabrikanten, spuiterijen en carbonbedrijven liggen er binnen een uur rijden van elkaar, zodat een prototype van een nieuw product in enkele weken klaar kan zijn. De twee pijlers van dit ecosysteem zijn Giant en Merida, die allebei in 1972 van start gingen.

Giant begon niet onder eigen naam. In de jaren 70 en 80 draaide het bedrijf vooral op OEM-productie: fietsen bouwen voor Amerikaanse merken. Toen een grote klant zijn productie elders onderbracht, was dat voor Giant de aanleiding om een eigen merk op te bouwen. Vandaag voert Giant zijn eigen merk, het vrouwenmerk Liv en het onderdelenmerk CADEX, maar bouwt het daarnaast nog altijd in opdracht fietsen voor diverse buitenlandse merken: een dubbele structuur. Ook Merida neemt een bijzondere positie in: het sponsort met zijn eigen merk een WorldTour-ploeg en is tegelijk grootaandeelhouder en productiepartner van het Amerikaanse Specialized. Twee merken die in de winkel met elkaar concurreren, delen dus niet zelden dezelfde productielijn of hetzelfde aandeelhoudersregister.

Begin jaren 2000 sloegen Giant, Merida en onderdelenfabrikanten de handen ineen in het samenwerkingsverband A-Team, als antwoord op de goedkope concurrentie uit het Chinese vasteland. Dat werd het keerpunt waarop Taiwan omschakelde van ‘goedkope massaproductie’ naar ‘hoogwaardige productie van carbon fietsen en e-bikes’. Nog altijd wordt een groot deel van de hoogwaardige carbon frames gemaakt in Taiwan en in fabrieken van Taiwanese bedrijven in Vietnam en Cambodja.

② Europa: het tijdperk van holdings en overnames

De afgelopen vijftien jaar van de Europese fietsindustrie zijn in één woord samen te vatten: consolidatie. Het Nederlandse familiebedrijf Pon Holdings groeide oorspronkelijk groot met de import en distributie van auto's, maar kocht vanaf de jaren 2010 het ene fietsmerk na het andere. Het Nederlandse volksmerk Gazelle, het Duitse Focus, het Canadese Cervélo, het Amerikaanse Santa Cruz en bakfietsmerk Urban Arrow werden een voor een ingelijfd, en in 2022 nam Pon ook Dorel Sports over, met onder meer Cannondale, Schwinn en GT. Daarmee werd het in één klap een van de grootste fietsconcerns ter wereld.

Een ander Nederlands bedrijf, Accell Group, groeide als ‘merkenalliantie’ met onder meer Batavus, Sparta en Koga, het Franse Lapierre, het Duitse Haibike en het Britse Raleigh. Maar nadat een consortium onder leiding van private-equitybedrijf KKR het in 2022 overnam en van de beurs haalde, ging het gebukt onder de voorraden en terugroepkosten van na de pandemie. Na een schuldherstructurering en de overname van de zeggenschap door schuldeisers werden de Nederlandse vennootschappen in augustus 2026 failliet verklaard. Zo wachten merken van rond de honderd jaar oud, zoals Batavus, Sparta en Koga, nu op een nieuwe eigenaar. Het holdingmodel heeft als voordeel dat inkoop, logistiek en e-bikeplatforms gedeeld worden en de kosten dalen, maar het liet ook een zwakte zien: als de markt omslaat, komen de voorraden van alle merken tegelijk als last terug.

③ Verenigde Staten: reuzen gebouwd op marketing en racen

De grote Amerikaanse merken zijn grotendeels in de jaren 70 geboren. Denk aan Trek, begonnen in een schuur in Wisconsin, Specialized, opgericht door Mike Sinyard, die Italiaanse onderdelen importeerde, en Cannondale, dat naam maakte met aluminium frames met dikke buizen. Zij maakten een nieuw genre, de mountainbike (MTB), populair en groeiden door topkoersen als de Tour de France als marketingpodium te gebruiken. De productie leunt al lang zwaar op Aziatische partners in Taiwan en China, terwijl het hoofdkantoor zich richt op ontwerp, testen, merkbeheer en het distributienetwerk. Ook is er een duidelijke trend, zoals bij Trek, om met eigen winkels de verkoopkanalen zelf in handen te nemen.

④ Italië: de traditie van handgebouwde frames

Bianchi, in 1885 opgericht in Milaan, geldt als een van de oudste nog bestaande fietsmerken. Na de Tweede Wereldoorlog verwierven werkplaatsen als Pinarello, Colnago en De Rosa faam met handgebouwde frames van stalen buizen die met moffen werden verbonden, en Campagnolo gaf daar met zijn derailleurs de identiteit van Italiaanse onderdelen aan. Veel van deze merken laten hun carbon frames vandaag in Azië produceren of hebben kapitaal van buitenlandse investeerders aangetrokken, maar de racehistorie, de designtaal en de symbolische waarde van ‘Made in Italy’ bepalen nog altijd een flink deel van het prijskaartje.

⑤ Direct-to-consumer (D2C): Canyon slaat de winkel over

Canyon uit het Duitse Koblenz is het schoolvoorbeeld van een merk dat snel groeide door zonder dealers online rechtstreeks aan de consument te verkopen. Doordat de handelsmarge wegviel, kon het fietsen met onderdelen van hetzelfde niveau voor een lagere prijs aanbieden, en het maakte het gangbaar dat je een fiets in een doos thuisbezorgd krijgt en alleen nog het stuur en de pedalen hoeft te monteren. Het nadeel is dat proefritten en onderhoud lastiger zijn; daarom versterken ook D2C-merken de laatste tijd hun fysieke aanwezigheid met showrooms en onderhoudspartners. Omgekeerd combineren traditionele merken online bestellen met afhalen in de winkel: de modellen gaan steeds meer op elkaar lijken.

⑥ Korea: Samchuly, Alton en de importmerken

Het startpunt van de Koreaanse fietsindustrie is Gyeongseong Precision, in 1944 opgericht en tegenwoordig bekend als Samchuly Bicycle. Het bedrijf bracht in 1952 de ‘3000ri’ uit, bekend als de eerste in Korea gebouwde fiets, en heeft met alledaagse fietsen, kinderfietsen en de e-bikeserie ‘Phantom’ een groot deel van de binnenlandse markt in handen. Alton Sports is het andere grote Koreaanse merk, met een breed aanbod van alledaagse fietsen tot e-bikes. Beide bedrijven besteden een groot deel van de productie van complete fietsen uit aan partnerfabrieken in het buitenland, vooral in China, en richten zich in Korea op productplanning, ontwerp, distributie en service. De markt voor dure racefietsen en MTB's wordt gedomineerd door importmerken als Giant, Trek, Specialized en Canyon, die via Koreaanse dochterondernemingen of officiële importeurs binnenkomen.

Merkenoverzicht

Hieronder vind je kaarten van alle merken op deze pagina. Je kunt filteren op land, categorie en eigenaar of zoeken op naam. Klik op een kaart om een detailpaneel te openen met een bedrijfsprofiel, de geschiedenis, de gepubliceerde omzet en het zijaanzicht van het bekendste model. Het silhouet toont de standaardvorm van het fietstype waartoe het model behoort en is geen weergave van het werkelijke ontwerp of logo. De framekleur is slechts een herkenningskleur om de merken te onderscheiden.

Wie is van wie?

Wie alleen naar de logo's kijkt, ziet tientallen onafhankelijke bedrijven die met elkaar concurreren. Volg je het aandeelhoudersregister, dan wordt de kaart een stuk eenvoudiger. Merken binnen hetzelfde concern delen vaak e-bikemotoren en accu's, distributiecentra en buitenlandse verkoopvestigingen, en soms wordt een merk in een ander opgenomen om overlappende productlijnen op te ruimen.

Ook voor de consument doet de eigendomsstructuur ertoe. Merken binnen hetzelfde concern hebben vaak vergelijkbare prioriteiten bij de levering van onderdelen en vergelijkbaar garantiebeleid, en als een concern in financiële problemen raakt, kunnen nieuwe introducties en kortingsacties bij alle dochtermerken tegelijk veranderen. Kies hieronder een concern om de dochtermerken en aandelenverhoudingen te zien.

Omvang in omzet

De omvang van fietsbedrijven vergelijken is lastiger dan je zou denken. Beursgenoteerde bedrijven als Giant, Merida en Shimano publiceren elk jaar gecontroleerde omzetcijfers, maar niet-beursgenoteerde bedrijven als Trek, Specialized en Canyon hebben geen publicatieplicht, zodat je aangewezen bent op berichtgeving in de media of schattingen uit de branche. Bovendien lopen boekjaren bij sommige bedrijven van januari tot december en bij andere niet, en de valuta lopen uiteen: Taiwanese dollar, yen, euro, Koreaanse won.

De grafiek hieronder gebruikt daarom alleen cijfers met een geverifieerde bron. Bij elke balk staan het boekjaar en de oorspronkelijke valuta vermeld, en schattingen die het bedrijf niet zelf heeft gepubliceerd, zijn gemarkeerd met een arcering en het label schatting. Voor de vergelijkbaarheid zijn alle bedragen omgerekend naar Amerikaanse dollars of Koreaanse won tegen de gemiddelde jaarkoers van het betreffende jaar, en kunnen ze dus iets afwijken van de waarden in de oorspronkelijke rapportagevaluta. Met het filter ‘Complete fietsen / Onderdelen’ kun je ook onderdelenfabrikanten als Shimano bekijken, en een logaritmische schaal maakt het mogelijk bedrijven van zeer verschillende omvang in één beeld te vergelijken.

Boom en voorraadcorrectie: de achtbaan van 2020–2025

In het voorjaar van 2020 werden openbaar vervoer en sportscholen door corona minder gebruikt, en wereldwijd explodeerde de vraag naar fietsen. Winkelrekken raakten leeg en op populaire modellen moest je na bestelling bijna een jaar wachten. Ook de levering van onderdelen was een knelpunt. Fietsfabrikanten bestelden een à twee jaar vooruit veel grotere hoeveelheden derailleurs en remmen dan normaal, en toen ook nog de containertarieven omhoogschoten, werd de hele branche meegesleept in een sfeer van ‘pak wat je pakken kunt’.

Het gevolg was de overvoorraad die vanaf de tweede helft van 2022 zichtbaar werd. Juist toen de vraag weer normaliseerde, kwamen de vooruit bestelde partijen allemaal tegelijk binnen, en in elk magazijn stapelden onverkochte fietsen en onderdelen zich op. Merken en dealers moesten hun voorraad met forse kortingen wegwerken, en de bestellingen voor nieuwe onderdelen kelderden navenant. In de resultaten van beursgenoteerde bedrijven is dit patroon duidelijk te zien. De omzet van Taiwanese fietsfabrikanten en Japanse onderdelenfabrikanten, die tijdens de boom recordomzetten haalden, daalde in 2023 sterk. Onderdelenfabrikanten veerden in 2025 licht op, maar bij sommige fietsfabrikanten bleef de omzet tot in 2025 dalen: het tempo van herstel verschilt sterk per bedrijf.

De klap trof eerst de zwakste schakels. In 2023 ging de Nederlandse e-bikestart-up VanMoof failliet en kwam ook de grote Britse online fietsenwinkel Wiggle onder curatele. Dat Accell Group uiteindelijk failliet ging en het Italiaanse Campagnolo fors moest reorganiseren, past in hetzelfde plaatje. In 2025 kwamen daar nog hogere Amerikaanse importheffingen en importbeperkingen bij. Grote spelers met een strak voorraadbeheer grepen deze periode juist aan om hun fabrieken te automatiseren, hun e-bike-assortiment te herzien en hun eigen verkoopkanalen te versterken. De lijngrafiek hieronder toont het verloop per jaar van toonaangevende bedrijven met gepubliceerde omzet.

De toeleveringsketen: een onzichtbaar oligopolie

Er bestaan honderden fietsmerken, maar de leveranciers van de belangrijkste onderdelen in die fietsen zijn op de vingers van één hand te tellen. Het duidelijkste voorbeeld is de aandrijving (groep): derailleurs, remmen en crankstel samen. Shimano, in 1921 begonnen in Sakai bij Osaka, bepaalt met een aanbod in alle prijsklassen, van instap tot profkoers, feitelijk de industriestandaard. SRAM, in 1987 opgericht in Chicago, werd met 1×-aandrijvingen (one-by) voor mountainbikes en draadloos elektronisch schakelen de sterke tweede macht in een duopolie. Het Italiaanse Campagnolo houdt stand dankzij een trouwe schare racefietsliefhebbers.

Deze structuur verklaart ook waarom de resultaten van fietsfabrikanten en onderdelenfabrikanten dezelfde kant op bewegen. De omzet van Shimano's fietsdivisie geldt als een vooruitlopende indicator voor de hele branche: zodra fietsfabrikanten hun voorraad gaan afbouwen, schrappen ze als eerste onderdelenorders. Omgekeerd kun je bij een tekort aan onderdelen geen complete fietsen bouwen, hoeveel frames er ook liggen; in 2021 kwam het vaak voor dat de levering door één ontbrekende groep meer dan een half jaar vertraging opliep.

Met de groei van de e-bike kreeg de toeleveringsketen er een nieuwe pijler bij: de aandrijfunit (motor) en het accusysteem. De e-bikedivisie van het Duitse Bosch is zo ongeveer de standaard geworden op de Europese markt voor hoogwaardige e-bikes, met als concurrenten onder meer Yamaha, dat in 1993 met de ‘PAS’ 's werelds eerste in serie geproduceerde fiets met trapondersteuning op de markt bracht, Shimano's STEPS, het Duitse Brose en het Chinese Bafang. Veel fietsmerken kopen deze motoren in en onderscheiden zich met frame en design, terwijl merken als Giant en Specialized samen met een motorfabrikant een systeem onder eigen naam ontwikkelen.

Daarnaast zijn FOX uit de VS en RockShox (onderdeel van SRAM) de grote leveranciers van vering, en Continental en Schwalbe uit Duitsland, Maxxis uit Taiwan, Michelin uit Frankrijk en Pirelli uit Italië die van banden. Eén fiets is dus in feite het werk van één framemerk en onderdelenbedrijven uit drie of vier landen. De opbouw en functie van de onderdelen lees je in het hoofdstuk Onderdelen, en hoe een e-bikemotor werkt in het hoofdstuk E-bikes.

Oprichtingstijdlijn: 140 jaar stamboom

De leeftijd van fietsmerken vertelt de geschiedenis van de industrie. Europese merken die eind 19e eeuw ontstonden met de komst van de veiligheidsfiets (safety bicycle), Italiaanse werkplaatsen die na de Tweede Wereldoorlog in de raceboom hun deuren openden, merken uit de Amerikaanse MTB- en BMX-rage van de jaren 70, de twee Taiwanese reuzen die in 1972 samen van start gingen, en de D2C-merken van het internettijdperk. Klik op een punt om de details van dat merk te openen.

Raad het land

Bij veel merken kun je aan de naam niet zien waar ze vandaan komen. Sommige klinken Zwitsers maar zijn in de VS begonnen, andere klinken Amerikaans maar zijn Duits. Bekijk de merknaam en de hint en kies het land van het hoofdkantoor. Je krijgt 10 willekeurige vragen.

Bronnen en criteria

De bedrijfsinformatie en omzetcijfers op deze pagina zijn gebaseerd op jaarverslagen, IR-materiaal en officiële websites van de bedrijven, aangevuld met betrouwbare berichtgeving in de media. Omzet wordt vermeld in de valuta en het boekjaar zoals door het bedrijf gepubliceerd; voor de vergelijking omgerekende waarden gebruiken een benadering van de gemiddelde jaarkoers van het betreffende jaar. Voor beursgenoteerde bedrijven geldt in principe de geconsolideerde omzet; waar de reikwijdte afwijkt, staat dat in de notitie bij het betreffende item. De informatie kan na de onderstaande peildatum zijn gewijzigd.